مردمان شهرمن هرکدام
آینه ای دارند
مردمان شهرمن ازجنس بلور
بی زارند
در خانه هاشان همه پنجره ها
دارند
شیشه ی پنجره شان اما
نیست ازجنس بلور!
درپنجره شان تا می نگرند خود
را بینند!
گویی همه درحصارند مردمان
شهرمن!
درپس پنجره ی مردمان شهرمن
نه خود بینی نه کس را!
شیشه ی پنجره شان خفته در
تیرگی...تیرگی...!
آبی اومدم و...
هه.......!!!!!!!!
بسم الله الرحمن الرحيم
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
امن يجيب المضطر اذا دعاء و يكشف السوء
متن زير با آدرس يه دوست درقسمت نظرات بلاگ من نوشته شده بود
اميدوارم كه رحيم بنده نواز آفريدگار قهار شفا به مريض موردنظر عطا و
همه ي مرضا را مورد رحمت ولطف بيكرانش قرار دهد وسلامتي عطا
فرمايد آمين رب العالمين
دوستان عزیز ازتون میخوام واسه یه هم وطنتون دعا کنید اون الان تو بیمارستان و رو تخته اون ضربه مغزی شده ازتون خواهش میکنم واسه بهبودیش دعا کنید.دعا کنید هر چه زودتر به هوش بیاد تورو خدا.ممنونم.مریضارو هیچ وقت فراموش نکنید اونا به دعایه ما محتاجن.یادتون نره.پدر نداره ومادرش دلخوشیش وتمامه امیدش به این فرزندشه.مادرش امیدش به این دخترشه آخه تو همین یکی دوسال خیلی مصیبت دیدن.اول مادربزرگ بعد دایی بعد از اون همین سال 87 دوباره 2تا از دایی یاش تصادف کردن و همه به رحمت خدا رفتن وحالا هم خوده دختره تصادف کرده.تو2سال اینهمه عزیزو از دست دادن خیلی سخته.تو رو خدا واسش دعا کنید
وقتی مرا به چشم خودت بنــدمی زنی
ما را به قلب آینــــــــــــه پیــوند می زنی
گل میکنند وسعت آغوش شا خــــه ها
وقتی بروی باغچه لبخنـــــــــــد می زنی
دریا شود زشور تو شیرین ترازعســـل
وقتی بروی آب شکرخنــــــــــد می زنی
می آوری در اوج زمستان بهــــــــــــار را
اردیبهشت در دل اسفنــــــــــد می زنی
از گوشه های شرقی چشمان روشــنت
خورشید را به سینه ی شب بند می زنی
ای مهربان وخوب صمیمـــــی به من بــگو
سنگ مرا به سینه ی خود چند می زنی...؟
استاد بزرگوارم سیدمحمدرضا هاشمی زاده همواره
مرا با لطف ومحبت پدرانه اشان شرمنده فرموده اند
شعربالا سروده ی این عزیزاست. هدیه به من......
امیدوارم لایق مهربانی ا یشان باشم و............
گريه يادمه!
خنده، يادم نيست!
پاييز يادمه!
بهار، يادم نيست!
شادی، احتكار ظالم
غصه، همنواي مظلوم
تودلا، همش بهونه
آدماي بي نشونه
يادمه بهار،يادم نيست!
رنگ سبزش رنگ نيلي ست!
كابوس ظلمت!
يادمه ،
رؤياي نور،يادم نيست !
قفساي اسارت پر مرغاي رهايي
هماي آرزو تو غربت
داد پيغام رشادت
فرياداي خفته گشت بيدار
كاش بيايي
كاش بيايي
كاش بيايي
ازپس معجزه...........
لرزش دل ظالم يادمه!
هراس مظلوم يادم نيست!
توي يخبندون زمستون !
گل يخ زده بيرون!
بي قانون پي درپي فصلاي طبيعت!
بهارآمد!
بهارآمد!
بهارآمد!
بهارآمد!
بهارآمد!
بهارآمد!
بهارآمد!
بهارآمد!
( الصلوة حصن من سطوات الشيطان)
نمازدژمحکمی است که نمازگزار را ازحملات شیطان مصون میدارد
علی(علیه السلام)
آنگاه كه ازعدم جلّ جلاله خلق بنمود آدمی را،امانتی بس گرانبها نیزبدو
سپارد همو که درکتاب منزلش فرمود (فحمله الانسان) و نیست آن مگرنماز
طبق فرموده ی حضرت علي(ع).
هرگاه وقت نماز مي شد حضرتش ناآرام و لرزان گشته رنگش تغيير
مي نمودبه ايشان گفته مي شد شما را چه شده اي امير مؤمنان؟
ميفرمود:وقت نماز در رسيده است،وقت امانتي كه خداوند آن را بر
آسمان ها وزمين عرضه كرد وآنها ازبردوش كشيدنش خودداري ورزيدند
وازآن ترسيدند.
همه ي ارزشها وكمالات مجمع وجود لايزال حضرت الاه جلّ جلاله بوده
وفقرجزءلاينفكّ ذات آدمي است لاجرم براي ادامه ي حيات وآگاهي ازهدف
خلقت بايدبه نوعي باحضرت حق درتماس باشد،تماسي مستمرومداوم تادر
سايه ي اين ارتباط سرزندگي وطراوت انساني ونيرو براي مبارزه با نفس و
جهات ناصواب ره آوردش باشد.
هرآنچه اين ارتباط باآگاهي وشورشوق وخضوع مضاعف همراه گردد آثارو
بركات بيشتري را داراست.زيباترين جلوه ي اين ارتباط ومفيدترين اش نماز
است.
آدمي بگاه ركوع،سجود،قيام وقعود درمحضر حضرت حق با جملات زيباي
تسبيح رب جليل به ماهيت اصلي خود پي برده و درمي يابد كه نيست جز
عبدي ذليل.
نماز درسي است كه اگر آدمي در وراي اعمال واذكارش نيك انديشه كند
خواهدآموخت درجهان خلقت جزبه رب الارباب توجه ننموده ومسيرتفكّرو
فعّاليت اش را متوجه آفريدگارش نمايد.
خواهد آموخت همه ي حمد وستايش ها مختصّ خالق اوست كه بخشنده
ومهربان است وهرآنچه بخشاينده ومهربان است،ايندوصفت را وامدارخالق
خود است.
خواهد آموخت تعبّد و رقيّت اش درمحضردوست آزادگي و عزّت اوست.
خواهد آموخت جزاوملجأو رجايي نيست اش وهرچه اش هست ازاوست.
بدابحال ره نيافتگان بيراهه پيما كه چندروزمعيشت دنيارابي هدف ومقصود
درمضّلت طي طريق كنند.
فلسفه ي نماز ازنظر دانشمندان غربي
دكتر الكسيس كارل برنده ي جايزه ي نوبل مي گويد:
دعا ونماز قوي ترين نيرويي كه چون قوّه جاذبه ی زمين وجود حقيقي وخارجي
دارد.درحرفه ي پزشكي خود،من مرداني راديده ام كه پس ازآن كه تمام معالجات
ديگردرحال آنان مؤثّر واقع نشده بود به نيروي دعا،عبادت،ازبيماري ماليخوليا رهايي
يافتند.
نمازموجب مساوات
هراس ليف دانشمند اروپايي درباره ي نماز مي گويد:
بسياري از كليساها ومعبدهارا ديده ام كه در آنجاها مساوات برقرار نيست وطبيعتا معتقد
بودم كه بايدهمين تبعيض درداخل معابداسلام هم حكمفرما باشد.ولي هنگامي كه درروز
عيد فطر،درمسجدي درلندن،ملاحظه كردم كه عالي ترين نوع مساوات درميان مسلمانان
وجود دارد،سخت دستخوش حيرت گرديدم.
من ديدم كه نژادهاي مختلف وشخصيتهاي عالي وداني، دركنار يكديگر قرار گرفته اند و
برادرانه مشغول عبادت هستند.مانند آن رادرمسجدنوبنياد ازبلاد ممباساه نيز ديدم كه كار
گران با سياستمداران دست مي دهند وتكلّفات وتشريفات ازميان آنها برداشته شده است.
هيچ كس در هيچ مقامي،ازايستادن دركنارديگران براي نماز ناراحت نيست.صفها منظّم
وهمه در يك رديف ايستاده اند.زيرا انجا امتيازي نيست وهمه درپيشگاه خداوند برابرند.
هيچ كس را بر ديگري رجحان نيست.
اعوذ بك ربي من همزات الّشيطان وشرّ النفوس...
شامِ غریباں غزہ
14 قرن بعد هم، امروز ما در کربلا هستیم
همان یزید ابنِ یزید ابنِ یزید ابنِ یزید
همان تقاضای بیعت
همان حکام متعفن، ضمیر فروش زیر قبای نفاق و ریا
بسان کرب و بلا کنار آب فرات، نوار غزه
همان فریاد ظلمات در سکوت شب
همان کربلا است، همان شام غریبان، و همان اوج ستم بر کودکان شیرخوار
سوگند به دیدگان خونبار من
از آن کربلا تا این کربلا هیچ چیزی تغییر نکرده است
من هراسان، به آغوش خود پناه برده
از خود می پرسم
آری، بشنو
آیا تو آن شب تاریک جنگ را به یاد داری؟
هنگامی که ناگهان آژیرها به صدا درآمدند
بوی باروت فضا را پر کرد
همراه با فریاد و فغان، خون پراکنده شد
آن شب بر غزه چه گذشت؟
آیا کسی اندیشید؟
آیا کسی پرسید؟
آه
شب های چنین وحشتناک چگونه سپری می شوند؟
سایه های غرق در تاریکی چگونه ناپدید می شوند؟
جان های پناه برده به آغوش گرسنگی چگونه می میرند؟
مادران جان سوخته در غم، چگونه آه و واویلا می کنند؟
ظالم چگونه به همه وجود مظلوم می تازد؟
باروت چگونه وارد خون می شود و در رگ ها حرکت می کند؟
پدر پیر جوانمرگش را در حال وداع چگونه می بوسد؟
دختر هفت ساله خواهر پنج ساله اش را چگونه دلداری می دهد؟
چگونه تا سه روز
چهار کودک در پناه نعش مادر به سر می برند؟
آیا شما اندیشیده اید؟
آیا شما پرسیده اید؟
آن شب بر غزہ چه گذشت؟
بیا امروز
نوحه قرن 21 را بنویس
انسانیت را وحشیگری، بنویس
این را هم بنویس که
در این دنیا جهانی دیگر نیز هست
جایی که انسان ها
یک قطره آب هم در اختیار ندارند
چشمشان به دنبال لقمه ای نان است
ضعیف و گرسنه به دنبال عزیزانشان می گردند
کودکان نشانی خانه های خودشان را می پرسند
آه
آیا اکنون در اینجا انسان هم زندگی می کند؟
یا
اکنون اینجا یک جهان زندگی می کند؟
جهان قدرت، منافقت، دروغ و نفرت
جایی که
کودکان معصوم می میرند
به همان مقداری که بوی باروت فضا را می گیرد
به همان اندازه انسان ها می میرند
به همان مقداری کی جیغ ها و فریاد ها طنین افکن می شوند
اجساد بر زمین می ریزند مانند برگهای خزان
ای مردم
اینها مسلمانان غزه نیستند
ما و شما داریم می میریم
امزوز
فرد فرد کودکان غزه با صدایی رسا می پرسند
این جهان را چه کسی به قتلگاه تبدیل کرده است؟
چه کسی جای گل نعش بر زمین کاشته است؟
چه کسی ترس و وحشت را
غم و اندوه را
یأس و ناامیدی را
سرنوشت ما ساخته است؟
در خانه های آبادی غزه، در کنار فرات
شام غریبان قرن بیست و یکم است
از این خانه ها دود همواره بلند می شود
و کار همه این داعیان دروغین حقوق بشر، یزیدان عصر حاضر
که همه همصدا تقاضای بیعت می کنند
"اما چه کنیم که
"در قافله حجاز یک حسین هم نیست"
شاعر: دکتر نگہت نسیم ۔ سیدنی
ترجمه به نثر فارسی: خلیل حسین حسینی
شعر به زبان اردو بوده است
http://qamaandzanjir.blogfa.com/post-633.aspx
بااجازه ی استادبزرگوار حسین توتکی وال Sun 11 Jan 200
فريادخشم وخصم اوبهرجمع جنودش
صيحه ي وحشت و خوف و جنونش
گفت ابليس خشمگين با شياطين
بر روي زمين مهم چيست كنونش
انزلو،افحصو،انظروماجري في غيابي
نزّلو،فحصّو ثمّ رجّعو مكتوفة الايادي
قال:آتـيكم باالخبرفي غضون الثّواني
نزّل و شهّد بعثت مبعوث الجناني
بعثت لتّوّي من رب الكريم باالرسالة
محمدنا المصطفي الطين السلالة
من الآن فصاعدا ماعليكم الآالضّلالة
اسلكو اصحابه و امته دروب الذّلالة
نوميد ز ذكر الله اكبر مؤذّن، شيطان
بازگفت به ابليس چيست فرمان
فكندم هزاران دام باحيله براهش
همي بشنيد آواي ذكر الله رحمان
نهاد بر زمين كمان نيرنگ و بشد
سوي نماز،گفت تسبيح سبحان
امام علی سحر شب نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجرت، از خانه به سوی مسجد روانه شد. ابن ملجم از آغاز آن شب در کمین وی بود. او (طبق معمول) به مسجد آمد و مثل همیشه خفتگان را برای نماز بیدار میکرد، ابن ملجم در میان خفتگان بیدار بود. وی خود را به خواب زده و کارش را پنهان نموده بود که ناگهان برخاست و به علی حمله کرد و شمشیر زهرآگین خود را بر فرق علی وارد نمود.
در روایات دیگر این گونهاست که بعد از اینکه امام علی در محراب مشغول خواندن نافله صبح یا نمار صبح شد و هنگامی که از سجده رکعت اول بر میخواست، ابن ملجم با شمشیر زهر آلود بر فرق او، همان جایی که قبلا در جنگ خندق توسط عمرو بن عبدود زخم برداشته بود، زد و علی فریاد زد: «قسم به پروردگار کعبه رستگار شدم.»
عیون الروضة الجنان
سفير الخير و الحنان
تسبيح الليل في المنام
ثلاثة انوار ــ منیر الظُلام
رجب والشعبان والرمضان
شهر يخّص الرب السّبحان
يلي من بعده شهررسول الكرام
الذي لولاه مازلنا نعبدالاصنام
وشهرنحن الخلايق ضيوف للرحمن
هوشهر جعله خيرمن آلاف الشّهورمنّان
